Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Πύργου ιδρύθηκε την 25η Απριλίου 1926 από όμιλο επιφανών Πυργίων πολιτών, με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Χριστόπουλο, Αρχίατρο και με πυρήνα των πρώτων συλλογών βιβλίων από δωρεές ιδιωτών ντόπιων και ομογενών.

Κόκκινος Διονύσιος

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ  (1884-1967)

 

Ιστορικός, πεζογράφος θεατρικός συγγραφέας και ακαδημαϊκός, γεννήθηκε στον Πύργο το 1884.Πατέρας του ο ζωγράφος και αγιογράφος Αντώνιος Κόκκινος.

 Το 1901 γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοίτησε τέσσερα χρόνια και ταυτόχρονα στη Σχολή Καλών Τεχνών, για να αφοσιωθεί τελικά στη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία.

 Το πρώτο του διήγημα δημοσίευσε στο περιοδικό «Νουμάς» το 1908.

 Το ίδιο διάστημα 1908-1909 εξέδωσε την εφημερίδα «Μέλλον». Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία συνεχίστηκε στις εφημερίδες Ακρόπολις, Η Καθημερινή, Πατρίς, Χρόνος, Νέα Ελλάς ,Πολιτεία κ. α.

 Από το 1935 έως το 1953 ήταν διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

 Το 1931 δημοσίευσε στην «Πρωία» μια σειρά από άρθρα για το Εικοσιένα που αργότερα συμπληρώθηκαν και τυπώθηκαν σ’ έξι τόμους με τον τίτλο «Η Ελληνική επανάστασις».

Για το έργο αυτό βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο Ιστορίας το 1933 και το Αριστείο Γραμμάτων το 1948. Στις 23 Φεβρουαρίου 1950 τον ανέδειξε τακτικό μέλος της.

Έργα του: Ιστορικά  Ελληνική επανάστασις ,τόμοι 1-6 (1932),  Η Ελληνική επανάστασις τόμοι 1-12 (1956-1957), Οι δύο πόλεμοι 1940-41, Η ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος 4 τόμοι (1970-1972)

Μυθιστορήματα:Η κυρία με το άσπρο άλογο (1922), Η Φραντσέσκα Ντα Ρίμινι (1922),Η μυστική φωληά (1924), Ο ίλιγγος (1932), Η μοιραία γυναίκα (1932).

Διηγήματα: Εκείνος που δεν χάρηκε τίποτε (1926), Τα σφυρίγματα των τραίνων (1930), Ο Αλέξης ο αμαξάς (1945), Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό (1945).

Εντυπώσεις: Μια ζωή στον πόλεμο, Βουλγαρικαί θηριωδίαι,  Η δράσις των Ευζώνων και η μάχη της Αετοράχης (1914).

Θέατρο: Θέατρο της ζωής ,Μονόπρακτα. Σπίτι, θεατρική παράσταση ,1905,Η χαμένη, θεατρική παράσταση1939.

Το 1967 επανεκδόθηκε το έργο του «Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως», το 1978 η «Ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος» και το 1992 το διήγημα «Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό».

Πέθανε στην Αθήνα το 1967.

 

 

Πηγές :Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας , Πατάκη,2008

Τάκης Δόξας : Ηλειακή γραμματολογία,1963